İlkadım Belediyesi Unkapanı Kültür Merkezi’nde, Halk Eğitim Merkezi’nde çeşitli branşlarda eğitim gören yaklaşık bine yakın bayan kursiyere, aile içi şiddete yönelik seminer verildi.

Emniyet Müdürlüğü, Samsun Barosu ve sağlık kuruluşlarının koordinatörlüğü ile düzenlenen ‘Aile İçi Şiddet’ semineri ile şiddete maruz kalmış veya her an şiddet görebilme ihtimali olan bayanlara şiddet karşısında nasıl davranmaları gerektiği öğretildi.

Toplum tarafından aile içi şiddetin yalnızca fiziksel yönden değerlendirildiğini belirten sosyolog Gülen Acar, “Halk içinde şiddet fiziksel

Haberin devamı:>>> Tıklayın http://www.haber3.com/aile-ici-siddet-bilgilendirme-semineri-815983h.htm

Resim Kaynağı: Google Görsellerden>>> http://www.boyabatanaokulu.k12.tr/aletkn.html

Eğitimci yazar Sema Maraşlı, kadın erkek ilişkilerine çok farklı bir açıdan bakıyor. Özellikle de dindar kadınların cinselliğini şimdiye kadar hiç bakılmayan bir yönden ortaya koyuyor. Yazılarını kendi sitesinde dile getiriyor.  www.cocukaile.net sitesinde yazılarına yer veren Sema Maraşlı’nın bu yazısı da bir çok tabuyu sarsacak cinsten.

CİNSEL ŞİDDET

“Yirmi yıllık evli bir kadınım. Geçenlerde eşim ‘Bana yirmi yıldan beri cinsel şiddet uyguladın’ dedi. Oysa ben onu bugüne kadar bir kez bile reddetmedim.”

Yukarıdaki sözler bir okuruma ait. Ne düşündünüz? Ne nankör kocaymış diye mi düşündünüz? Aklınıza ilk ne geldi. Düşünüp yazının devamını öyle okuyun.

Şiddetin tarifini bir yapalım önce. Şiddet nedir? Bedensel ve ruhsal açıdan zarar veren hareketlerin tümüdür. Şiddet deyince aklımıza genellikle dayak gelir. Örnek olarak da gözümüzün önüne dayak yiyen gözü morarmış kadınlar gelir.

Oysa şiddetin bir de görünmeyen yüzü vardır. Ruhsal şiddet. Bu çok daha yıkıcı ve zarar vericidir.  Ruhsal şiddetin çeşitleri ve etkileri başlı başına sayfalarca yazı konusu olur. Ben burada sadece kadından erkeğe yapılan cinsel şiddet üzerinde duracağım. Maalesef ülkemizde kadınların çoğu eşlerine cinsel şiddet uygulamakta. Bunu çoğu zaman bilerek kötü niyetle ve farkında olarak yapmıyorlar. O zaman neden yapılıyor?

HERŞEYİ BİLİYORMUŞ HAVASINDAKİ KIZLAR

Ülkemizde kızlar yetişirken başlarına bir iş getirmesinler düşüncesiyle cinsellik ayıp, günah, erkeklerin hakkı ve acı verici bir şey olarak öğretiliyor. Yıllarca bu yanlış telkinle büyüyen kızlar evlendiklerinde başlarına bir iş gelmesi gereken zamanda korku ya da tiksinti duyuyorlar. Eşleriyle cinsellik yaşarken sorunlar yaşıyorlar.

Şimdi belki diyeceksiniz ki şimdiki kızlar öyle değil. Çok özgür takılan, sürekli erkek değiştiren uçlardaki kızlar konu dışı. Ben çoğunluğu teşkil eden aile kızlarından bahsediyorum. Onlar da artık erkek arkadaş edindikleri için şimdiki kızlar her şeyi biliyorlar diye düşünülüyor. Bu sadece işin görünen kısmı.

O her şeyi biliyormuş havalarındaki kızların çoğunun erkek ya da evlilik dendiğinde akıllarına şunlar geliyor: Aşk, sevgi, mesaj çekme, el ele tutuşma, romantizm, birlikte sinemaya gitme, baş başa yemek yeme, birlikte gezmek. İşin cinsellik boyutunu pek düşünmüyorlar. Cinsellikle ile ilgili olan bilgileri annelerinin evdeki kulaklarına fısıldadıkları bilgiler olarak kalıyor. Bir de internetten bilgi alalım diye cinsel istismar için kurulmuş sitelere girip, acayip resimler görünce, annelerinden duyduklarıyla resimler birleşince korkuları artıyor.

Dindar kızlara gelince onlar evliliği evde eşiyle birlikte cemaat olup namaz kılma, dini aktivitelere katılma, akşam eşiyle baş başa oturup kitap okuma olarak hayal ediyor. Tabi biliyor cinsellik yaşayacağını ama onu çok da önemli olmayan evliliğinde yaşayacağı küçük bir ayrıntı olarak düşünüyor.

DİNDAR ERKEK BİR DIŞARDAKİ KADINLARA BAKIYOR BİR DE EVDEKİNE

Böyle büyüyen böyle düşünen kadınlar, evlenince büyük bir hayal kırıklığına uğruyorlar. Hiç önemsemedikleri bir konu birden bire hayatlarının merkezine oturuveriyor. Bu yüzden kavga ediyorlar bu yüzden kırgınlıklar küslükler başlıyor. Erkek de büyük bir hayal kırıklığı yaşıyor. İstenmemek, reddedilmek, onurunu gururunu fazlasıyla incitiyor. Dışarı bakıyor, dizilere, filmlere, internete, gazetelere bakıyor istekli kadınlar dolu. Evde karısına dönüp bakıyor, bir adet buzdolabı gibi.

O da acısını evde başka şeylerden çıkarıyor, her şeye kusur bulmaya başlıyor.  Kocası eften püften konularda huzursuzluk çıkardıkça kadın da kendini haklı görmeye başlıyor. Tabi bana böyle kaba davranırsa ben de onu istemem, ne bekliyordu, diyor. Bir kısır döngünün içinde dönüp duruyorlar.

Hiç kimseye anlatamıyorlar, kimseden yardım istemiyorlar. Kadın tam da annemin dediği gibiymiş, çekeceğim artık diye düşünüyor. Erkek de ya dışarıya yönelmeye başlıyor ya da evde eşiyle arasında tavşan kaç tazı tut oyunu başlıyor.

Kadın milleti öyle kolay teslim olur mu?  Kocayı baştan savma taktikleri geliştiriyor.  Eğer hamile olduysa çocuk can simidi gibi imdadına yetişiyor. Hamile iken midesi bulanıyor, doğurunca bebekle uğraşıyor, bebeğin odasından gelmiyor. Çocuk büyüdüyse, şimdi olmaz çocuklar duyar, bahanesinin arkasına sığınılıyor. Ya da bütün akşam dizi izleyip yatma zamanı, bulaşık yıkamaya evi toplamaya başlıyor.

PASPAL DOLAŞIP KOCASINI KENDİNDEN UZAK TUTUYOR

Dindarsa yatma zamanı namaz kılmaya, tespih çekmeye, kuran okumaya başlıyor. Böylece hem kocayı atlatmış oluyor hem de öyle şeyler düşüneceğine  utan, sende ibadetle meşgul ol, mesajı verilmiş oluyor.

Tabi taktikler bu kadarla kalmıyor. Çoğu zaman kocası daha kapıdan girerken “Ay bugün çok işim vardı yoruldum, öldüm bittim, hiç halim yok” “Havalardan mıdır nedir bugün çok başım ağrıyor” “Migrenim tuttu”  “Bu akşam çocuklarla biraz sen ilgilen, ben yorgunluktan ölüyorum”.

Tabi bu arada evde aman bir yerim açılmasın diye paspal bir vaziyette dolaşıyor ki kocanın aklına yanlış şeyler gelmesin. Bütün bunlar işe yaramayıp yakalandıysa “aman ne olacaksa bir an önce olsun da git başımdan sapık herif” düşüncesinden dolayı, ölü balık, rolü oynuyor. Erkek de kendini eşine saldırıyormuş gibi hissettiği için mutsuz oluyor.

Kadın ne yaptığının farkında olmadan eşine cinsel şiddet uyguluyor. Onun ruhunu yaralıyor. Eşini hiç reddetmeyen fakat istemiyorum da mecburum mesajı veren kadın da farkında olmadan şiddet uyguluyor. Aslında kadın kocasından önce kendi ruhunu yaralamış oluyor. Kendini aşağılanmış hissediyor, acı çekiyor, üzülüyor. Bu şekilde ya sevgileri tükeniyor ya da çok sevdiği kocasıyla mutlu olamamanın ıstırabını duyuyor.

DİNDAR KADIN TAKTİK BÖLÜMÜNDE DİNİ KULLANIYOR

Peki böyle davrandığı için kadını suçlayabilir miyiz? Hayır. Çünkü öyle yetiştirildiği, hiçbir eğitim almadan evlendiği için öyle davranıyor. Erkeği suçlayabilir miyiz? Hayır. O da eşine nasıl yardımcı olacağını bilmiyor. Söylüyor anlatmaya çalışıyor ama karısı onun kendi keyfi için ön yargılı davrandığını düşündüğünden ondan yardım almayı reddediyor.

Geçen gün bu konularda verdiğim bir seminer sonrası bir hanım yanıma gelip “Teşekkür ederim, bu sorun bir tek ben de var zannedip kimselere söyleyemiyordum, meğer pek çok kadında aynı sorun varmış, bundan sonra çözmek için uğraşacağım, gerekirse psikologa gideceğim” dedi.

Kocası benim söylediklerimi belki defalarca söylemiştir ama ancak güvendiği bir kadından duyduğunda ikna oluyor. Yazdıklarımın kadınlara dolayısıyla ailelere faydalı olacağına inandığım için yazıyorum. Tabi bir tek benim yazmam yetmeyecek.

Destek için topluma yön veren kadın yazarların, psikologların, doktorların, vaizelerin, öğretmenlerin yardımlarına ihtiyaç var. Tabi okuyucularımın yorumları, destekleri de benim için çok önemli. Ayrıca bu konu dindar kadın meselesi değil genel olarak Türk kadının ortak meselesi. Sadece dindar kadınlar taktik bölümünde dini kullanıyorlar, o kadar. Sorunu yazdık.  Kısmetse bundan sonra çözümler üzerine kafa yoracağız.

Kaynak: http://www.cafesiyaset.com/haber/20090529/Dindar-kadin-nasil-cinsel-siddet-uygular.php

Cafesiyaset

GERÇEK KİŞİLER VE ÖZEL HUKUK TÜZEL KİŞİLERİ İLE KAMU KURUM VE
KURULUŞLARINCA AÇILACAK AİLE DANIŞMA MERKEZLERİ
HAKKINDA YÖNETMELİK

</DIV></DIV>

Tarih : 25.02. 2009
Sayı : 27152 R.G.

</DIV>

BİRİNCİ BÖLÜM
Genel Hükümler

             Amaç
             MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, gerçek kişiler ve özel hukuk tüzel kişileri ile kamu kurum ve kuruluşlarınca açılan aile danışma merkezlerinin personel standardı ile ücret tarifelerini, açılış, işleyiş, denetim, devir işlem ve esaslarını belirlemektir.
             Kapsam
             MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, gerçek kişiler ve özel hukuk tüzel kişileri ile kamu kurum ve kuruluşlarınca açılan Aile Danışma Merkezlerini kapsar.
             Dayanak
             MADDE 3 – (1) ) Bu Yönetmelik, 24/5/1983 tarihli ve 2828 sayılı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kanunu’nun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin (8) numaralı alt bendi, 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi ile 34 ve 35 inci maddeleri hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
             MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
             a) Aile danışmanı: Merkezde aile danışmanlığı hizmetlerini yürütmek üzere bu Yönetmelikte belirtilen eğitimi tamamlamış meslek elemanı personeli,
             b) Aile danışmanlığı: Merkezde görevli aile danışmanı tarafından, ailenin sınırları ve aile  üyeleri arasındaki ilişkiler üzerinde çalışarak aile üyeleri arasındaki bozuk ilişkileri düzeltmeyi ve bu süreçte kazanılan yeni iletişim ve etkileşim kalıpları sayesinde, aile bireylerinin sorun çözme yeteneklerini güçlendirmeyi amaçlayan özel teknik ve stratejileri içeren hizmeti,
             c) Aile danışma merkezi: Toplumun ve ailenin gelişmesi için; bireyin katılımcı, üretken ve kendine yeterli hale gelmesi amacıyla koruyucu, önleyici, eğitici, geliştirici, rehberlik ve rehabilite edici işlevlerini, gerekirse diğer kuruluşlar ve gönüllülerle işbirliği içerisinde sunmakla görevli bulunan gündüzlü sosyal hizmet kuruluşlarını,
             ç) Ailelere yönelik psiko-sosyal hizmetler: Merkezde görevli meslek elemanlarınca, ailenin ve aile bireylerinin refah mutluluk ve bütünlüğünü güçlendirmek amacıyla, bireylerin aile içi ilişkileri, toplumsal yaşama uyumları ve ailenin her türlü  işlevlerinin yerine getirilmesi ile ilgili sorunlarını önleme ve çözme kapasitelerini geliştirecek, bireylere ya da gruplara yönelik koruyucu-önleyici, eğitici-geliştirici ve rehabilite edici tüm program ve çalışmaları,
             d) Genel müdürlük: Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğünü,
             e) İl veya İlçe müdürlüğü: İl veya İlçe Sosyal Hizmetler Müdürlüğünü,
             f) Kamu kurum ve kuruluşları: Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü dışında kalan ve kendi kuruluş Kanunlarına göre, Aile Danışma Merkezi açma ve bu hizmeti sunma konusunda yetkisi bulunan kamu kurum ve kuruluşlarını,
             g) Merkez: Aile danışma merkezini,
             ğ) Meslek elemanı: Merkezde ailelere yönelik psiko-sosyal hizmetleri yürütmek üzere istihdam edilecek sosyal hizmet, psikoloji, çocuk gelişimi ve eğitimi, psikolojik danışma ve rehberlik, tıp, hemşirelik alanlarından birinde asgari dört yıllık lisans eğitimini tamamlamış personeli,
             h) Özel hukuk tüzel kişileri: Özel hukuk kurallarına göre oluşmuş kâr amacı güden tüzel kişiler ile kâr amacı gütmeyen tüzel kişileri,
             ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM
Merkezin Açılışı, Devri, Nakli ve Personel Değişikliği

Açılış başvurusu
             MADDE 5 – (1)  Merkez açmak isteyen gerçek kişiler bizzat, özel hukuk tüzel kişileri ile kendi kuruluş Kanunlarında Merkez açma yetkisi bulunan  kamu  kurum ve kuruluşları, bir temsilci ya da Merkez Müdürü  aracılığıyla İl veya İlçe Müdürlüğüne yazılı olarak başvururlar.
             (2) Başvuru sırasında aşağıda belirtilen belgeler üç nüsha olarak  istenir;
             a) Merkezde çalışacak tüm personel için,
             1) İş Kanunu hükümlerine göre istihdam edilecek personel  için, İş Kanunu hükümlerine uygun olarak düzenlenmiş iş sözleşmesi,
             2) Öğrenim durumunu gösterir belgenin aslının ibrazı ile İl veya İlçe Müdürlüğünce onaylı örneği,
             3) Adli sicil kaydına ilişkin yazılı beyan,
             4) Aile danışmanlarının ve meslek elemanlarının, bu Yönetmeliğin 9 uncu maddesinde sayılan nitelikleri taşıdığını gösteren belgeler,
             b) Merkez müdürünün veya özel hukuk tüzel kişileri temsilcisinin, açılış   başvurusu yapmaya yetkili olduğuna ilişkin belge,
             c) Merkezin adı, adresi ve telefon numarası,
             ç) Merkezin hizmet vereceği binanın ya da bağımsız bölümün iskân durumu hakkında Belediye İmar Müdürlüğü’nden alınacak iskân raporu örneği ya da üniversitelerin ilgili bölümlerinden alınacak statik raporu örneği,
             d) Yangın güvenliği yönünden İtfaiye Müdürlüğünden alınacak rapor,
             e) Merkezin tüm mekânlarını ve kullanım amaçlarını gösterir krokisi,
             f) Merkezin, bir apartman katında veya toplu konut alanlarındaki müstakil bir binada hizmete açılması halinde yönetim planında belirtilen yetkiye dayanılarak apartman veya toplu konut yöneticilerinden alınacak izin belgesi,
             g) Merkezin bu Yönetmeliğe uygun olarak belirlenmiş amacı, çalışma gün ve saatleri, ilk görüşme, danışmanlık seansları, vaka tartışma toplantıları, meslek elemanlarının yararlanacağı mesleki yönlendirme çalışmaları, personelin nitelik ve görevleri ve belirtilmesi istenen diğer hususları gösteren iç hizmet yönergesi,
             ğ) Özel hukuk tüzel kişileri için ticaret sicil gazetesi, vergi levhası ve  imza sirkülerinin birer örneği, 
             h) Gerçek kişiler için, T.C. Kimlik Numarası beyanı ve adli sicil kaydına ilişkin yazılı beyan.
             Açılış izni
             MADDE 6 – (1) Merkezin hizmete açılması, İl veya İlçe müdürlüğünün teklifi Valiliğin onayı ile gerçekleşir. Açılış izni alınmadan faaliyete geçilmez.
             Devir,  nakil ve personel değişikliği
             MADDE 7 – (1) Merkezin bir başka kişi ya da kuruluşa devri halinde, bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve (ğ) bentlerinde belirtilen belgeler; gerçek kişiler için (h) bendinde belirtilen belge,
             (2) Merkezin hizmet binasının değişikliği halinde bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının (c), (ç), (d), (e) ve (f) bentlerinde belirtilen belgeler,
             (3) Merkez personelinden birinin ayrılması halinde, Merkez müdürünce en geç beş işgünü içinde İl veya İlçe müdürlüğüne durum bildirilir ve otuz gün içinde yeni alınacak personel için bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen belgeler,
             üçer dosya olarak hazırlanır ve İl veya İlçe müdürlüğüne teslim edilir. 
             (4) Devir ve nakil durumunda açılış izin onayı yenilenir.
             Merkez müdürüne vekalet
             MADDE 8  – (1)  Merkez müdürünün izinli/sağlık izinli olacağı ya da görevden ayrılacağı durumlarda yerine vekalet edecek meslek elemanı veya aile danışmanı İl veya İlçe müdürlüğüne bildirilir. Merkez müdürünün görevden ayrılması halinde en geç onbeş iş günü içerisinde yeni Merkez müdürü görevlendirilir ve yeni Merkez müdürü için bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen belgeler hazırlanır ve İl veya İlçe müdürlüğüne teslim edilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Merkez Personelinin Sayısı, Nitelikleri, Görev ve Yetkileri

             Merkez personelinin sayısı ve nitelikleri
             MADDE 9 – (1) Merkez açılabilmesi için, personelin unvan ve sayılarına ilişkin aşağıdaki (a) ve (b) bentlerinde belirtilen iki ayrı asgari standarttan biri uygulanır:
             a) En az bir aile danışmanı ve bir meslek elemanı ile ihtiyaçlar doğrultusunda büro, teknik ve temizlik işlerini yürütecek personel ile sağlık, hukuk ve benzeri konularında danışmanlık hizmetlerini yürütecek personel çalışır.
             b) En az üç meslek elemanı ve ihtiyaçlar doğrultusunda büro, teknik ve temizlik işlerini yürütecek personel ile sağlık, hukuk ve benzeri konularında danışmanlık hizmetlerini yürütecek personel çalışır.
             (2) Merkez personelinin medeni hakları kullanma ehliyetine sahip olması ve zimmet, ihtilas, irtikap, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, inancı kötüye kullanma, dolanlı iflas gibi  yüz kızartıcı bir fiilden dolayı hükümlü bulunmaması; yabancı olması halinde ise Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığından çalışma izni almış olması şartı aranır.
             (3) Meslek elemanlarından ikisi farklı alanlardan olmak üzere; çocuk gelişimi, sosyal hizmet, psikoloji, psikolojik danışmanlık ve rehberlik, hemşirelik, tıp alanlarından birinde meslek elemanlarının asgari dört yıllık lisans eğitimini tamamlamış olmaları ve en az yirmibeş saat  temel danışmanlık becerileri eğitimi almış olmaları gerekir.
             (4) Merkezdeki meslek elemanlarından veya aile danışmanlarından biri Merkez müdürü olarak görevlendirilir.
             (5) Meslek elemanları ve aile danışmanları tamamlamış oldukları lisans eğitimlerine uygun kadro unvan ve derecelerinde görevlendirilir.
             (6) Merkezde aile danışmanlığı hizmetlerinin verilebilmesi için en az bir aile danışmanı görevlendirilmesi gerekmektedir. Aile danışmanının, çocuk gelişimi, sosyal hizmet, psikoloji,  psikolojik danışmanlık ve rehberlik, hemşirelik, tıp alanlarından birinde en az dört yıllık lisans düzeyinde eğitimi tamamlamış olmasının yanı sıra, en az yüz saati teorik olmak üzere aile danışmanlığı alanında bir eğitim programını başarıyla tamamlamış olması gerekir.
             (7) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihe kadar en az beş yıl fiilen aile danışmanlığı yapmış olduğunu belgeleyenler için, altıncı fıkrada belirtilen eğitim koşulu bir defaya mahsus olmak üzere aranmaz. Bu kişiler için başvuru süresi bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç yıldır.
             (8) İl veya İlçe Müdürlüğünce onaylanan aile danışmanı dışında, Merkez hizmetlerinden yararlananların bilgisi ve onayı dışında ve aile danışmanının gözetimi olmaksızın stajyer ya da herhangi bir ad altındaki kişiler aile danışma hizmetlerini sürdüremez.
             Merkez personelinin görev ve yetkileri
             MADDE 10 – (1) Merkez müdürünün görevleri;
             a) Merkezin idari, mali ve teknik tüm işlerini ilgili mevzuat doğrultusunda yürütmek,
             b) Merkez personelinin işbirliği ve eşgüdüm içinde çalışmasını sağlamak,
             c) Merkez personelinin özlük hakları ve sicil ile ilgili işlerinin kanunlar, tüzükler ve yönetmelikler çerçevesinde yürütülmesini sağlamak,
             ç) İdari görevlerinin yanı sıra mesleğinin gerektirdiği çalışmaları yapmaktır.
             (2) Meslek elemanlarının ortak görevleri;
             a) Sosyal, kültürel ve sportif etkinlikler, eğitim çalışmaları ile Merkezin tanıtımına yönelik hizmetleri organize etmek,
             b) Merkezde yapılacak çalışmaları planlamak,
             c) Kamu kurum ve kuruluşları, sivil toplum kuruluşları ve üniversitelerle yapılacak çalışmalarda görev almak,
             ç) Merkezin sunduğu hizmete yönelik araştırma ve inceleme yapmak,
             d) Mesleki çalışmalarına ilişkin kayıtları düzenli olarak tutmak, değerlendirmek ve saklamak,
             e) Görevlerini diğer meslek elemanları ile ekip çalışması anlayışı içinde sürdürmektir.
             (3) Sosyal çalışmacının görev ve yetkileri;
             Sosyal çalışmacı mesleğinin gerektirdiği tüm çalışmaların yanı sıra aşağıdaki görevleri yerine getirir:
             a) Başvuran aile ve aile bireylerinin sorunlarının çözümü için mesleki çalışmalar yapmak. Bu çalışmalara ilişkin kayıtları düzenli tutmak, değerlendirmek ve saklamak,
             b) Başvurularla ilgili yapacağı mesleki değerlendirmeler doğrultusunda mesleki danışmanlık ve rehberlik hizmeti vermek.
             (4) Psikoloğun görev ve yetkileri;
             Psikolog mesleğinin gerektirdiği tüm çalışmaların yanı sıra aşağıdaki görevleri yerine getirir:
             a) Mesleki yöntem, test ve teknikleri kullanarak, başvuran aile ve aile bireylerinin durumlarını değerlendirmek ve psikolojik sorunlarının çözümüne yönelik çalışmalar yapmak. Bu çalışmalara ilişkin kayıtları düzenli tutmak, değerlendirmek ve saklamak,
             b) Başvurularla ilgili yapacağı mesleki değerlendirme doğrultusunda mesleki danışmanlık ve rehberlik hizmeti vermek,
             c) Ailelere yönelik olarak koruyucu ve önleyici psikolojik hizmet sunmak,
             ç) Psikolojik sorunları olan bireyler için devlet hastaneleri ve üniversitelerin psikiyatri bölümleriyle işbirliği yaparak ortak programlar düzenlemek ve yürütmek.
             (5) Çocuk gelişimcisinin görev ve yetkileri;
             Çocuk gelişimci mesleğinin gerektirdiği tüm çalışmaların yanı sıra aşağıdaki görevleri yerine getirir:
             a) Mesleki test, teknik ve yöntemleri kullanarak, çocukların gelişimlerini değerlendirmek, gelişim düzeylerine uygun eğitim programları hazırlamak, gelişimlerinde sapma belirlenen çocukları ve ailelerini kesin tanı, tedavi ve erken eğitim amacıyla uygun kurum veya kuruluşlara yönlendirmek, sonucunu izlemek ve sevk edildikleri kuruluşlardaki uzmanlarca işbirliği içinde Merkezde verilebilecek desteği organize etmek,
             b) Başvurularla ilgili yapacağı mesleki değerlendirmeler doğrultusunda mesleki danışmanlık ve rehberlik hizmeti vermek. Ailelere çocukların gelişmeleri ve eğitimleri ile ilgili sorunlarında rehberlik ve danışmanlık yapmak ve gelişimi destekleyici eğitim programları önermek.
             (6) Psikolojik danışma ve rehberlik mezunu öğretmenin görev ve yetkileri;
             Psikolojik danışma ve rehberlik mezunu öğretmen, mesleğinin gerektirdiği tüm çalışmaların yanı sıra aşağıdaki görevleri yerine getirir:
             a) Çocukların gelişimlerini değerlendirmek, sorunu olan çocukları ve ailelerini uygun kurum ve kuruluşlara yönlendirmek, sonucu izlemek ve sevk edildikleri kuruluşlardaki personelle işbirliği içinde Merkezde verilebilecek desteği organize etmek,
             b) Mesleki danışmanlık ve rehberlik yapmak, ailelere çocukların eğitimleri ile ilgili sorunlarında rehberlik ve danışmanlık yapmak, eğitim programları önermek.
             (7) Tabib ve hemşirenin görevi, mesleklerinin gerektirdiği tüm çalışmaların yanı sıra, Merkeze başvuran ailelere ve aile bireylerine koruyucu, önleyici sağlık eğitim hizmeti vermek ve eğitim programları düzenlemektir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Merkezin Fiziki Özellikleri, Dış Tabela ve Tanıtımı

Fiziki özellikler
             MADDE 11 – (1) Merkezde aşağıda belirtilen bölümler bulunur:
             a) Bekleme salonu: Seans ücretlerini gösteren  belge, Merkezin açılış onayı, Merkezde aile danışmanının görevli olup olmadığını gösteren belge, meslek elemanlarının öğrenim durumlarını gösteren belgeler ile İl veya İlçe Müdürlüğünün telefon numaralarını gösteren belge, Merkezin bekleme salonunun duvarlarında kolayca okunabilecek konumda asılı olur.
             b) Görüşme odası: Merkezde en az iki görüşme odası bulunur, bu odaların bekleme odasına bitişik olmaması ya da ses yalıtımının yapılmış olması gerekir.
             c) Personel odası: Merkezde en az bir personel odası bulunur.
             ç) Ayrıca gereksinimler doğrultusunda yönetici odası, çocuk odası, eğitim-toplantı salonu, tuvalet, mutfak, depo, arşiv ve benzeri bölümler bulunur.
             (2) Binanın özürlü aile bireyleri tarafından da kullanılacağı göz önüne alınarak, özürlü bireylerin kullanımına uygun hale getirilmesi için gerekli önlemler alınır.
             Dış tabela ve merkezin tanıtımı
             MADDE 12 – (1) Tabeladaki diğer yazıların yarısından daha küçük olmamak ve okunabilir olmak üzere, Merkezin dış tabelasında Merkezde aile danışmanının görevli olup olmadığı mutlaka yer alır. Ayrıca tabelaya, açılış izninde belirtilen Merkez ismi ve unvanı ve isteğe bağlı olarak açılış izni veren Kurumun adı ile çalışanların isim ve unvanları yazılır.
             (2) Merkezin tanıtımı için kullanılan yazılı diğer materyallerde de Merkezde aile danışmanının görevli olup olmadığı mutlaka belirtilir. Merkezde aile danışmanı görevli değilse, dış tabela ve Merkezi tanıtıcı materyallerde aile danışmanlığı hizmeti verileceğini ve ailelere yönelik psiko-sosyal hizmetler dışında bir hizmet verileceğini çağrıştıran bir sözcük yer alamaz, mevcut unvanın yabancı dildeki karşılığı yazılamaz. Tabela, ilan ya da reklâmlarda; yanlış algılamaya, haksız rekabete yol açabilecek yabancı sözcükler, resmi kurum isimleri, farklı kuruluşlara ait isimler kullanılamaz.

BEŞİNCİ BÖLÜM
Sunulacak Hizmetler, Hizmet Ücret Tespit ve Tahsili

             Sunulacak hizmetler
             MADDE 13 – (1) Merkezde ailelere yönelik psiko-sosyal hizmetler ile aile danışmanlığı hizmetlerinin yanı sıra, ailelerin ve aile bireylerinin refahını, mutluluk ve aile bütünlüğünü güçlendirmek amacıyla, bireylerin aile içi ilişkileri, toplumsal yaşama uyumları ve ailenin  her türlü işlevlerinin yerine getirilmesi ile ilgili bilgi ve beceri kazandırmayı amaçlayan ücretsiz ve katılımı serbest olan seminer, panel ve benzeri programların ayda en az bir kez düzenlenmesi esastır. Bu programlar, İl veya İlçe Müdürlüğüne programın yapılacağı günden en az bir hafta önce bildirilir.  Konular İl veya İlçe müdürlüğü ile birlikte belirlenir. Aile haftası gibi hizmet alanı ile ilgili özel gün kutlamalarına uyumlu programlar düzenlenir. Her ay düzenlenmesi gereken bu ücretsiz eğitim çalışmaları en fazla bir ay ertelenebilir, ancak tamamen iptali mümkün değildir.
             (2) Merkezde bu Yönetmelikte tanımlanan hizmetlerin dışında bir hizmet verilemez, verildiğine ilişkin ilan ve reklâm verilemez.
             (3) Aile danışmanının görevlendirilemediği Merkezlerde, ailelere yönelik ancak psiko-sosyal hizmetler verilebilir.
             Ücret tespiti
             MADDE 14 – (1) Merkezde uygulanacak ilk görüşme ve seans ücretleri aşağıda belirtilen esaslara uygun olarak belirlenir;
             a) Merkezde uygulanacak ailelere yönelik psiko-sosyal hizmetler, aile danışmanlığı,  ilk görüşme ve seans ücretleri her mali yılın başlangıcından en geç iki ay sonra il düzeyinde kurulacak ücret tespit komisyonunca taban ve tavan olarak belirlenir.
             b) Ücret tespit komisyonu: Valinin veya görevlendireceği bir vali yardımcısının başkanlığında; İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğü, varsa İlçe Sosyal Hizmetler Müdürlükleri, Defterdarlık, İl Ticaret Odası, İl Belediye Başkanlığı ve İl Sağlık Müdürlüğü temsilcileri ile o ildeki Merkezlerin kendi aralarında belirleyecekleri en fazla üç temsilciden oluşur.
             c)  Ücret tespit komisyonu, başkan dışında en az  beş üye ile toplanır ve oy çokluğu ile karar alır.
             ç) Ücretler: Ücretler ailelere yönelik psiko-sosyal hizmetler ve aile danışmanlığı için ve ilk görüşme ve seanslar için ayrı ayrı olmak üzere ve taban-tavan olarak belirlenir.
             d) Komisyonda belirlenen ücretler, Valiliğin onayından sonra yürürlüğe girer. Yeni ücretler, en geç, içinde bulunulan mali yıl başını takip eden üçüncü ay başından itibaren uygulanır.
             e)  Ücret tespiti, o ildeki sosyo-ekonomik şartlar dikkate alınarak, Merkezlerin personel sayıları ve nitelikleri  kira, ısıtma ve diğer cari giderler hesaplanarak yapılır.
             f) Ücret artış oranları, personel ücret artışları yüzdesi, elektrik-doğalgaz, su ve kira artışları yüzdesine  göre tespit edilir.
Ücret tahsili
             MADDE 15 – (1) Merkezde uygulanacak ücretler, aile tarafından ödenir. İl düzeyinde belirlenen tavan ücretin üstünde ücret alınamaz.           
             Ücret belgesi verme zorunluluğu
             MADDE 16 – (1) Alınan ücret karşılığında aileye, 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun ilgili hükümleri gereğince düzenlenmiş bir belge verilir.

ALTINCI BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler

             Gizlilik ilkesi
             MADDE 17 – (1) Mahkeme kararı dışında, Merkezden hizmet alan kişilerin kimlik bilgileri ile yaşadıkları sorunlar ve öngörülen mesleki çalışmalarla ilgili bilgiler gizlilik ilkesine uygun olarak saklanır ve açıklanmaz. Kayıt sisteminde ve mesleki yönlendirme çalışmalarında gizlilik ilkesine uyulur.
             Denetim
             MADDE 18 – (1) Merkezler, İl veya İlçe müdürlükleri veya Genel Müdürlük yetkili elemanlarınca gizlilik ilkesine uygun olarak yılda en az bir kez denetlenir.
             (2) Denetim sırasında görülen aksaklıkların önem derecelerine göre giderilmesi için üç aya kadar süre tanınır.

             Merkezin kapatılması
             MADDE 19 – (1) Merkezler;
             a) Bu Yönetmelikte belirtilen hükümlere uyulmadığının İl veya İlçe müdürlüğü tarafından tespit edilmesi üzerine, yapılan yazılı uyarıya rağmen tespit edilen hususların verilen 3 aylık süre sonuna kadar düzeltilmemesi,
             b) Denetimlerde görülen eksiklik ve aksaklıkların, tanınan 3 aylık sürenin sonuna kadar giderilmemesi,
             c) Reklâm, tanıtım ve benzeri amaçla da olsa gizlilik ilkesinin ihlal edilmesi,
             durumlarının tespit edilmesi veya
             ç) Sahibinin veya sahiplerinin bir dilekçe ile başvurması,
             durumlarında, İl veya İlçe Müdürlüğünün teklifi Valiliğin onayı ile kapatılır ve bu durum en geç bir ay içinde Genel Müdürlüğe bildirilir.
             (2) Bu koşullarda kapatılan Merkezlerin yeniden açılmak istenmesi halinde bu Yönetmelik hükümlerine göre yeni açılış işlemi yapılır.
             Daha önce açılmış merkezler
             GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmelik kapsamındaki kişi ve kuruluşlarca daha önce açılmış Merkezler, bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden sonraki bir yıl içerisinde açılış izin onayı almak zorundadır.
             Yürürlük
             MADDE 20 – (1) Maliye Bakanlığı ve Sayıştay’ın görüşü alınarak hazırlanan bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
             Yürütme
             MADDE 21 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürü yürütür.

Binaların sağlıklı olarak ayakta durabilmesi için temellerinin sağlam olması gerektiği gibi, toplumların da sapasağlam dimdik ayakta durabilmeleri için aile kurumunun çok sağlam olması gerekir. Yarınlara güvenle bakabilmenin şartı da bu. Eski-yeni, müslüman-gayri müslim bütün insanlar bu konuda fikir birliği içinde bulunuyorlar.

“Sağlam aile” kavramından ne anlamalıyız? Yaygın anlayışta çocuklar, torunlar, gelinler ve yakın akrabalar aile kavramının içinde yer alır. Fakat düşünülürse, bu geniş yelpazesinin temelini yukarıda ifade ettiğimiz gibi  iki insan, yani karı ve koca oluşturur. Bu ikiliye, ailenin çekirdeği demek mümkündür. İşte sağlam aile, çekirdeği sağlam olan ailedir. Yani olumlu kişilik sahibi; kendini, dünya hayatını ve bu hayatın sonrasını gereğince kavrayabilmiş ve bu kavrayışa göre hayatını şekillendirebilmiş kadın ve erkeğin oluşturduğu aile.

Hiç şüphe yok ki böylesine olumlu özelliklere sahip erkek ve kadın arasındaki ilişki ve iletişim de sağlam olacak ve bu durum ailenin geneline doğrudan yansıyacaktır. Böylece ‘huzurlu ve mutlu’ olarak vasıflandırılan aile ortaya çıkacaktır. Tabii, olumlu özelliklere sahip çocukların da ancak böyle bir aile ortamında yetişebileceğini hatırlatmaya gerek yok…

Hayaller Ve Gerçekler

Aile kurumunun temeli, evlenmek üzere olan iki insanın birbirini seçmesiyle, tercih etmesiyle atılır. İsabetli bir tercih için Allah Rasulü (A.S.) çok önemli esaslar öğretiyor bize. Bunun yanısıra, bizim yapımızı, bize uygun olanı, tecrübesiyle ve feraset nazarıyla görebilen büyüklerimiz de var. Onların tavsiye ve yönlendirmeleri de hayati önem taşıyor sağlam bir aile kurabilmek için.

Ailenin temeli olan karı ve kocanın birlikteliği, esas olarak kalpte, gönülde başlar. Evlenecek olan iki insan, her şeyden önce birbirlerini gönüllerinde kabul ederler. Yani iki insanın birbirini istemesi, benimsemesi esas. Ne var ki, evliliğin en kritik noktası da bu. Kendine ve hayata dair tecrübesi çok sınırlı olan iki genç insanın, zamanla değişme ihtimali bulunan beğeniler ve arzular üzerine  attıkları bu temel gerçekten sağlam olabilir mi?

Gerçekten de hayatın bir döneminde fazlaca öne çıkan bir istek zamanla önemini yitirebiliyor. Karşımızdaki insanla ilgili bugünkü beklenti ve taleplerimiz, yaşadığımız sosyal, kültürel, maddi vb. değişikliklerle birlikte tamamen değişebiliyor. Özellikle kadına da erkeğe de zengin kıyaslama imkanı ve ortamı sunan modern hayat, bu değişmeyi adeta kaçınılmaz kılıyor. Bugünkü Batı’da yaşanan ve artık ülkemizde özellikle büyük şehirlerde kendini göstermeye başlayan ailevi çözülmenin temelinde, burada zikretmediğimiz çeşitli sosyal ve kültürel etkinin yanısıra bu değişkenlik yatmıyor mu?

Peki, bunca değişkenliğe rağmen kalıcı bir evlilik nasıl olabilir? Sağlam bir aile nasıl kurulabilir?

Mümin Ve Aile

Müminin aile ve evliliğe bakışı, her şeyden önce ibadet nazarıyladır. O, Rabbinin haklarında: “Onlar ki, ey Rabbimiz derler. Bize zevcelerimizden ve nesillerimizden gözbebeğimiz olacak (salih insanlar) ihsan et. Bizi takva sahiplerine rehber kıl” (Furkan/74) buyurduğu övülmüş kullardan olmak için evlenir. O, peygamberinin, “evlenin, çoğalın” (Beyhakî) tavsiyesinin bir gereği olarak evlenir. “Evlenen dininin yarısını koruma altına almıştır. Diğer yarısı için de Allah’tan korksun” (Ahmed b. Hanbel) hadis-i şerifi mucibince evlenir. Yani evlenip yuva kurmayı Rabbinin rızasına bir yol, bir ibadet olarak algılar. ‘Adet yerini bulsun’ şeklinde değil.

Bu niyetle yola çıkan mümin şunu bilir ki, eş seçimi kişinin kendi iradesiyledir ama bizim irademizi kuşatan bir de mutlak irade var. Doğduğumuz ülke, ebeveynimizden devraldığımız özellikler vs. bu külli iradenin birer tezahürüdür. Yani bizim dışımızda seçimimizi etkileyen büyük etkenler de var. Dolayısıyla mümin, yaşadığı aile hayatında kendi nefsî isteklerine göre kararlar vermeden önce ilahi programın cilvelerini arar, içinde bulunduğu durumdan  kendi manevi hayatı için ibretler devşirir. Çünkü “kader” ve “kısmet”e inanır.

Mümin eşine sadıktır. Eşinde hoşuna gitmeyen bazı haller olsa da sadıktır. Peygamberinin, “Zevcenizden herhangi bir fenalık görürseniz ondan nefret etmeyiniz. O zaman ona daha başka, daha güzel, daha iyi sözler söyleyiniz” (Müslim) tavsiyesine uyar. Kalbi eşinden soğumuşsa da, “Onlara hoşça, güzelce muamele edin. Şayet onlardan nefret edecek olursanız (tahammül edin.) Belki Allah, sizin nefret ettiğiniz şeyi büyük hayırlarla donatmıştır.” (Nisa/18) ilahi emri doğrultusunda hareket eder.

Mümin bilir ki, Rabbinin onun elinin altına verdiği her şey bir emanet ve sınanma vesilesidir. O sebeple kendi haklarını da, emanetlerin haklarını da öğrenir ve gözetir. Allah Elçisi’nin şu sözünü rehber edinmiştir: “Her biriniz eli altındakilerden sorumludur. Erkek, karısından ve çocuklarından sorumludur. Onların sorumluluğu erkeğin boynundadır. Kadın da kocasından ve çocuklarından sorumludur.” (Buhari) Bu anlayışın neticesinde taraflar, İslam’ın öngördüğü vazifeleri ibadet anlayış ve şevkiyle icra ederler. Nefislerine ağır gelse de, kul kıymet bilmese de, karşılığını Rabbinin mutlaka vereceğini bilerek icra ederler. İşte bu sebeple, müslüman ailelerde ihmal ve boşvermişlikten kaynaklanan çözülmeler asla yaşanmaz.

Mümin erkekler ve hanımlar, huzur ve mutluluğun yerinin kalp olduğunu; birtakım kalbî rahatsızlıklarla malûl insanın hiçbir şeyle, hiçbir kimseyle tatmin bulamıyacağını öğrenmiştir. Kalp, Rasulullah (A.S.) Efendimiz’in bildirdiğine göre Allah’ın iki kudret parmağı arasındadır. Allah, kalbi dilediği yöne çevirendir. Bundan dolayı Efendimiz (A.S.) Allah’a yakınlaşmak için çaba göstermemizi ve şöyle dua etmemizi tavsiye ediyor: “Ey kalpleri evirip çeviren Allahım! Kalbimi dinin üzere sabit kıl!” (Tirmizi) “Allahım! Kalbimi sana itaat üzere sabit kıl!” (Ahmed b. Hanbel)

Ailenin temelini, yani karı ile kocayı birarada tutan hamur sevgidir. Sevgi ise kalptedir. Sevgi de, kalp de manevidir ve insan gücü kullanılarak müdahale edilemez. İşte müminler, sevginin de kalplerin de sahibi olana, kendisinden başka hiç kimseye kalplere müdahale etme hakkı tanımayan Allah’a kulak verir ve O’na yönelir ki kalpler düzelsin.

Kalpleri, gönülleri kudreti altında tutan Allah, bu yönelişin ve neticede huzura kavuşmanın yolunu tarif ediyor: “Dikkat ediniz!!! Kalpler sadece Allah’ın zikri ile huzur bulur.” (Ra’d/28) Allah’ın zikrinden maksat O’ndan gafil olmamaktır. Her halimizde, herşeyi O’nun yarattığını, her yerde O’nun kontrolünde olduğumuzu düşünebilmektir. İnsan Allah’ı zikrettikçe, Allah da kulunu zikreder. (Bakara/ 152) Allah’ın kulunu zikretmesi, ona ikram etmesi, ona acıması, onu rahatlatması, kalbine rahatlık vermesi demektir.

Aile hayatında da, hayatın diğer bütün alanlarında da huzura ulaşmanın başka bir çaresi, başka bir adresi gerçekten yoktur.

Son olarak, Allah’ın koyduğu ölçüler dahilinde gerçekten ayrılığı gerektiren durumlar mevcutsa, müminler asla nefsî ve fevrî davranmazlar. Zikir ehli rabbanî bir alimin   rehberliğine başvururlar. Hallerini onların kılavuzluğuna iletirler. Kendilerini ve çocuklarını perişan etmeyecek en makul çözüme ulaşırlar.

İşte müminlerin bu bakış açıları ve davranış özellikleri sebebiyledir ki müslüman toplumlarda aile, tarihin her döneminde huzur ve mutluluğun, güçlü toplumsal bünyenin sapasağlam yapıtaşları olagelmiştir.

İnsanlığın huzursuzluk ve çözülmenin pençesinde kıvrandığı bugün de başka yol var mı?

Kaynak: Semerkand Dergisi