 Kahve telvesinde beliren semboller gibidir hayat. Gördüklerini yorumlamak, yorumladıklarını anlamak, anladığını yaşamak, yaşadığını hazmetmek kişiye bağlı.  İster antika bir vazonun tozunu alır gibi yaşarsın; dikkatli ve gergin… İster buz üstünde kayar gibi hiçbir şeye aldırmadan.  İstersen ciğerine çektiğin toprak kokusunun hazzı vurur yüzüne yağmur yağdığında istersen ıslanmanın yarattığı endişe.  Hasret kokan [...]
Olabilir. Ama olursa neler olur? Orasını bilemem.