Kahve telvesinde beliren semboller gibidir hayat. Gördüklerini yorumlamak, yorumladıklarını anlamak, anladığını yaşamak, yaşadığını hazmetmek kişiye bağlı.

İster antika bir vazonun tozunu alır gibi yaşarsın; dikkatli ve gergin… İster buz üstünde kayar gibi hiçbir şeye aldırmadan.

İstersen ciğerine çektiğin toprak kokusunun hazzı vurur yüzüne yağmur yağdığında istersen ıslanmanın yarattığı endişe.

Hasret kokan akşamlarda yüreğini kavururken beklemenin acısı, istersen isyan yakar içini, istersen umut.

Yaşamın açtığı yaraların üstüne istersen tuz basarsın, istersen merhem.

Her geçen gün kısalan ömrümüzden arta kalan nedir bilinmez. Yaşamak zorunda olduğumuz 24 saatlerin bize ne getireceği de meçhul. Ama yaşam sahnesinde bize biçilen rollerin kalitesini artıralım ve keyifle oynayalım oyunumuzu.

Meryem Müjde DÖNMEZ

Uzman Psikolojik Danışman